سازمان سیا پای میز مذاکره صلح است!
وبسایت ترک پرس با انتشار یادداشتی نوشت: وقتی جنگ روسیه و اوکراین آغاز شد، انتظار عمومی این بود که جنگ مدت زیادی طول نکشد. ارتش روسیه در میدان متوقف خواهد شد، تحریمها منجر به فروپاشی اقتصاد خواهد شد و مسکو به درگیریهای داخلی کشیده خواهد شد. همچنین کسانی در ترکیه بودند که این پیشبینیهای غربی را به عنوان «تحلیل» تکرار میکردند. ارزیابیهای پنتاگون ترجمه میشد. تیترهای روزنامههای بریتانیایی به عنوان پیشبینیهای استراتژیک ارائه میشدند. آنها به تلهپرامپتر نگاه کردند، نه نقشه.
اندیشکده زاویه – ترجمه اختصاصی: وقتی جنگ روسیه و اوکراین آغاز شد، انتظار عمومی این بود که جنگ مدت زیادی طول نکشد. ارتش روسیه در میدان متوقف خواهد شد، تحریمها منجر به فروپاشی اقتصاد خواهد شد و مسکو به درگیریهای داخلی کشیده خواهد شد.
همچنین کسانی در ترکیه بودند که این پیشبینیهای غربی را به عنوان «تحلیل» تکرار میکردند. ارزیابیهای پنتاگون ترجمه میشد. تیترهای روزنامههای بریتانیایی به عنوان پیشبینیهای استراتژیک ارائه میشدند. آنها به تلهپرامپتر نگاه کردند، نه نقشه.
مسئله تبرئه مسکو نیست؛ بلکه تفسیر وقایع نه بر اساس فرضیات واشنگتن، بلکه از نقطه نظر منافع ترکیه است. جنگ در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ از آسمان نازل نشد.
زمینه سیاسی این امر با قیام میدان در سال ۲۰۱۴ فراهم شد. ویکتوریا نولاند، چهرهای کلیدی در سیاست اوکراین دولت اوباما-بایدن، در قلب تغییرات سیاسی در کیف قرار داشت. سالها، واشنگتن اوکراین را به خط مقدم سیاست مهار روسیه تبدیل کرده بود.
صحنهای که اکنون پدیدار شده کاملاً با انتظاراتی که در آغاز جنگ وجود داشت، متفاوت است. فروپاشی اقتصادی و سیاسی مورد انتظار در روسیه رخ نداد. در عوض، جمعیت، ظرفیت تولیدی و منابع نظامی اوکراین به سرعت رو به زوال رفت.
این تحلیل، تصویری تاریک را ترسیم میکند: اوکراین در حال طی کردن فرآیند «انقراض» است. پیشبینی میشود تعداد زاد و ولد در نیمه اول سال ۲۰۲۶ به یک چهارم تعداد مرگ و میرها کاهش یابد. این حتی شامل تلفات جنگ و میلیونها نفری که از کشور گریختهاند، نمیشود. غرب در حال تأمین فناوری است، اما تعداد جوانانی که برای استفاده از آن در خطوط مقدم آموزش دیدهاند، رو به کاهش است. نرخ بالای تلفات در میان اپراتورهای پهپاد نیز به این فرسایش کمک میکند.
در مورد اروپا، این کشور همچنان به تصمیم خود برای حفظ حمایتش ادامه میدهد. صدراعظم مرتس آلمان در پارلمان فدرال موضع دولت خود را با این کلمات توضیح داد: «ما از اوکراین حمایت میکنیم و به حمایت از آن ادامه خواهیم داد. زیرا این کشور نیز از آزادی ما دفاع میکند.»
این جمله چارچوب سیاسی جنگ در اروپا را نشان میدهد.
درگیری در اوکراین به عنوان جنگ آلمان برای آزادی به مردم آلمان معرفی میشود. بنابراین، ارسال اسلحه، افزایش بودجه دفاعی و قطع روابط اقتصادی با روسیه به همین دلیل مرتبط هستند.
تصویر کشورهای وابسته نیز در اینجا مشهود است.
در حالی که واشنگتن تلاش میکند روسیه را تضعیف کند، اروپا در تلاش است تا زیرساختهای انرژی، صنعتی و امنیتی خود را مطابق با این استراتژی بازسازی کند تا بر بحران مزمن خود غلبه کند. در همین حال، اوکراین به میدان نبردی برای یک درگیری بزرگتر تبدیل شده است.
بر اساس این تحلیل، حل مسئله در شرایط فعلی ممکن به نظر نمیرسد.
در حالی که واشنگتن از یک سو درگیر مذاکرات است، همچنان از فعالیتهای سیا در اوکراین، از جمله شبکههای شبهنظامی، حملات پهپادی و اقدامات تروریستی، حمایت میکند. استدلال این است که ابتدا باید این فعالیتهای مخفیانه متوقف شوند.
شرط دوم این است که ایالات متحده از حمایت خود از جبهه ضد روسی در اروپا دست بردارد. اظهارات مرتز نشان می دهد که روند فعلی دقیقاً در جهت معکوس حرکت می کند.
ترامپ اغلب میگوید: «اگر من بودم، این جنگ را شروع نمیکردم.» اما ضروری است که ابتکارات و مذاکرات آتشبس ترامپ را جدا از استراتژی کلیتر ایالات متحده در نظر نگیریم. این مذاکرات به معنای کنار گذاشتن سیاست مهار روسیه نیست. بلکه آنها ابزارهای متفاوتی را نشان میدهند که در چارچوب یک استراتژی واحد به کار گرفته شدهاند.
یک حرکت تاکتیکی، یک رها کردن استراتژیک نیست.
در دوران بایدن، فرسایش نظامی به یک مسئله برجسته تبدیل شده است. از سوی دیگر، ترامپ از مذاکره، فشار اقتصادی و تقسیم هزینهها استفاده میکند.
اکنون جنگی وجود دارد که به یک مشکل لاینحل تبدیل شده است.
گرهای که جمعیت اوکراین را به شدت تحت فشار قرار داده، شریانهای انرژی در اروپا را قطع کرده و تجارت در دریای سیاه را با حملات، مینها و افزایش هزینههای بیمه مختل کرده است.
وقتی ترامپ پشت میز مذاکره مینشیند، این گره باز نمیشود. تنها نکته مذاکره این است که چه کسی کدام سر طناب را در دست خواهد داشت.
منبع: ترک پرس
