İçeriğe geç
Zaviye Stratejik Araştırmalar Enstitüsü Zaviye Stratejik Araştırmalar Enstitüsü

ABD arabuluculuğunun gölgesinde Ukrayna savaşının geleceği

Abu Dabi müzakereleri; Ukrayna savaşı sona erecek mi?

5 Kasım 2026 4 dk okuma
Rusya, Ukrayna ve ABD arasında 10-11 Kasım 2026 tarihlerinde Abu Dabi’de gerçekleştirilecek üçlü müzakereler, Ukrayna savaşının sona erdirilmesi açısından önemli bir sınav niteliğinde. Toprak anlaşmazlıkları, güvenlik garantileri ile Washington ve Moskova’nın hesapları, bu müzakerelerin geleceğini ve Avrupa ile İran açısından jeopolitik sonuçlarını belirsizleştiriyor.
Abu Dabi müzakereleri; Ukrayna savaşı sona erecek mi?

Zaviye Enstitüsü: Rusya, Ukrayna ve ABD arasında 10 ve 11 Kasım 2026 (19 ve 20 Aban 1405) tarihlerinde Abu Dabi’de gerçekleştirilecek üçlü müzakereler, Ukrayna savaşını sona erdirmeye yönelik diplomatik çabalarda yeni bir aşama olabilir. Bununla birlikte toprak, güvenlik garantileri ve Avrupa güvenlik düzeninin geleceği konusundaki temel anlaşmazlıklar, kalıcı bir barışa ulaşmayı hâlâ zorlaştırmaktadır.

Abu Dabi; savaşın devamı gölgesinde diplomasinin dönüşü

Rusya, Ukrayna ve ABD arasındaki üçlü müzakerelerin Abu Dabi’de gerçekleştirileceğinin açıklanması, Washington’ın çatışmayı savaş alanından siyasi pazarlık masasına taşıma çabasının göstergesidir. Donald Trump’ın özel temsilcisi Steve Witkoff, müzakerelerin savaş sonrası güvenlik düzenlemeleri, gerilimin azaltılması, insani meseleler ve barışa ulaşma sürecine odaklanacağını açıkladı. Witkoff ile Jared Kushner’ın muhtemel katılımı, Beyaz Saray’ın müzakere sürecini doğrudan yönetmeye çalıştığını göstermektedir.

Daha fazlasını okuyun: Trump’ın Rusya ve Ukrayna savaşı konusundaki tutum değişikliğini anlamak

Ancak Abu Dabi toplantısının önemi, acil bir anlaşmaya varılma ihtimalinden ziyade tarafların uzlaşmayı kabul etmeye ne ölçüde hazır olduklarının değerlendirilmesinde yatmaktadır. Önceki müzakerelerin deneyimi, diyaloğun başlamasının stratejik anlaşmazlıkların mutlaka azalacağı anlamına gelmediğini göstermiştir.

Savaş alanı; müzakere masasında baskı aracı

Savaş cephelerindeki son gelişmeler, taraflardan hiçbirinin temel taleplerinden geri adım atmak için henüz yeterli motivasyona sahip olmadığını göstermektedir. Rusya, Donetsk’te operasyonlarını sürdürerek ve Ukrayna’nın enerji altyapısını hedef alarak pazarlık konumunu güçlendirmeye çalışmaktadır. Buna karşılık Ukrayna, Rusya’nın petrol tesislerine yönelik insansız hava aracı saldırıları ve operasyonel eksenlerdeki direnişiyle savaşın sürdürülmesinin maliyetini Moskova için artırmaya çalışmaktadır.

Savaş Çalışmaları Enstitüsünün Ekim 2026’nın sonlarındaki (Aban 1405) gelişmelere ilişkin değerlendirmesi de Rusya’nın ilerlemelerinin sınırlı kaldığını ve bu ülkenin güçlerinin hâlâ ağır operasyonel maliyetlerle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla sahadaki durum, taraflardan birinin kesin zaferinden ziyade karşılıklı yıpranma tablosuna işaret etmektedir.

Kışın yaklaşması da enerji altyapısına yönelik saldırıların Ukrayna üzerindeki ekonomik, toplumsal ve insani baskıyı artırabilecek olması nedeniyle müzakerelerin önemini yükseltmektedir.

Washington’ın hesapları; barış mı, kriz yönetimi mi?

Trump yönetimi, doğrudan arabuluculuk yoluyla diplomatik girişimin kontrolünü ele almaya çalışmaktadır. Washington bir yandan savaşın sürdürülmesinin maliyetini azaltmayı isterken, diğer yandan kırılgan bir anlaşmanın Avrupa açısından doğurabileceği güvenlik sonuçlarından endişe etmektedir.

ABD’nin Fransa, Almanya, Birleşik Krallık, Avrupa Birliği ve NATO temsilcileriyle Brüksel’de ön toplantılar düzenlemesi, meselenin yalnızca savaşın durdurulmasından ibaret olmadığını; Avrupa’nın gelecekteki güvenlik düzenlemelerinin tasarlanmasının da gündemde bulunduğunu göstermektedir.

Bununla birlikte ABD’nin Kiev üzerindeki anlaşmayı kabul etmesi yönündeki baskıyı artırması, Washington, Ukrayna ve Avrupalı müttefikleri arasında çatlaklar yaratabilir. Güvenilir güvenlik garantileri olmadan şekillenecek bir anlaşma, kalıcı bir barışa değil, çatışmaların geçici olarak durmasına yol açabilir.

Daha fazlasını okuyun: ABD’nin askerî yardımında yüzde 80’lik düşüş: 16 milyar dolarlık askıya almadan 300 Patriot füzesi talebinin reddine

Moskova ve Kiev’in kırmızı çizgileri

Müzakerelerin önündeki en önemli engel, işgal altındaki topraklar ve güvenlik garantileri konusundaki anlaşmazlıktır. Rusya, toprak kazanımlarının pekiştirilmesini ve Ukrayna’nın askerî ve güvenlik kapasitesinin sınırlandırılmasını isterken; Kiev ulusal egemenliğin korunması, bağımsız savunma kapasitesi ve güvenilir garantiler elde edilmesi üzerinde durmaktadır.

Zelenskiy’nin Ukrayna’ya tarafsızlığın dayatılmasına veya Ukrayna ordusuna sınırlama getirilmesine karşı çıktığı yönündeki son açıklamaları, taraflar arasındaki mesafenin hâlâ kayda değer olduğunu göstermektedir.

Bu koşullarda esir takası, enerji altyapısına yönelik saldırıların azaltılması veya yerel ateşkesler gibi sınırlı tedbirler üzerinde anlaşmaya varılması, kapsamlı bir anlaşmaya acilen ulaşılmasından daha olası görülmektedir.

Birleşik Arap Emirlikleri; büyük güçler diplomasisinde yükselen arabulucu

Abu Dabi’nin seçilmesi de jeopolitik bir mesaj taşımaktadır. Birleşik Arap Emirlikleri, Rusya ile ekonomik ve siyasi ilişkilerini, ABD ile stratejik iş birliğini ve Ukrayna ile diplomatik temaslarını koruyarak hassas görüşmelere ev sahipliği yapma kapasitesi oluşturmuştur.

Bu rol, Abu Dabi’nin ekonomik gücünü ve uluslararası ilişkiler ağını diplomatik nüfuza dönüştürme çabasını göstermektedir. Müzakerelerin görece başarılı olması, Birleşik Arap Emirlikleri’nin bölge dışı krizlerde arabulucu bir aktör olarak konumunu güçlendirebilir.

Üç senaryo ve İran açısından stratejik sonuçlar

Birinci senaryoda, müzakereler insani meseleler ve gerilimin azaltılması konusunda sınırlı bir anlaşmayla sonuçlanır; mevcut anlaşmazlıklar dikkate alındığında bu seçenek daha olasıdır.

İkinci senaryoda, ateşkes, denetim mekanizması ve güvenlik müzakerelerini içeren aşamalı bir anlaşma şekillenir. Bu durumun gerçekleşmesi, tarafların ciddi ölçüde esneklik göstermesini gerektirmektedir.

Üçüncü senaryo, müzakerelerin başarısız olması ve yıpratma savaşının tırmanmasıdır; bu durum yeni ekonomik ve güvenlik baskıları yaratabilir.

İran açısından müzakerelerin sonucu, Rusya ile stratejik ilişkileri, enerji piyasasını ve Avrasya transit güzergâhlarını etkileyecektir. Gerilimin azalması, Moskova’nın Batılı olmayan ortaklarına olan bağımlılığını kısmen azaltabilir; buna karşılık savaşın devam etmesi, İran ile Rusya arasındaki ekonomik ve transit iş birliğinin önemini koruyacaktır.

Genel olarak Abu Dabi toplantısı, yıpratma savaşından aşamalı diplomasiye geçiş imkânının bir sınaması olarak değerlendirilmelidir. Gerçek başarı, siyasi bir bildirinin yayımlanmasıyla değil, uygulama mekanizmalarının ve güvenlik güvencelerinin oluşturulması ve şiddetin sürdürülebilir biçimde azaltılmasıyla ölçülecektir.

How useful was this analysis?

Be the first to rate

Bu analize atıf

Bersam Muhammedi (Kasım 2026). «Abu Dabi müzakereleri; Ukrayna savaşı sona erecek mi?». Zaviye Stratejik Araştırmalar Enstitüsü. https://zaviyeinsight.com/tr/2026/11/05/abu-dabi-muzakereleri-ukrayna-savasi/

Okur yorumları

Yorum yazın

Comments are published after review. Your email will not be shown.