توافق صلح تاریخی بین ارمنستان و آذربایجان ممکن است در آمریکا امضا شود

دونالد ترامپ این هفته میزبان رهبران ارمنستان و آذربایجان در واشنگتن برای اجلاسی است که می‌تواند به پیشبرد توافق صلح مورد انتظار بین این دو کشور کمک کند. این دیدار سیگنال محکمی به مسکو در مورد تعهد دو کشور برای یافتن راه‌حلی بدون روسیه ارسال خواهد کرد.

اندیشکده زاویه: قرار است رهبران آذربایجان و ارمنستان جمعه در واشنگتن با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در یک نشست صلح دیدار کنند که می‌تواند به پیشبرد توافق صلح مورد انتظار بین دو کشور کمک کند. پس از تقریباً چهار دهه درگیری تلخ، باکو و ایروان ممکن است سرانجام به صلح در منطقه تن دهند و این امر به ویژه دور از مسکو انجام شود، زیرا هر دو کشور قفقاز جنوبی شوروی سابق خود را از روسیه و نفوذ کرملین دور می‌کنند.

برگزاری جلسه‌ای در کاخ سفید در کنار رئیس جمهور آمریکا، سیگنال محکمی به مسکو در مورد تعهد دو کشور برای یافتن راه‌حلی بین خودشان ارسال می‌کند، اما همچنین تمرکز سیاست خارجی آنها را به سمت غرب تغییر می‌دهد.

این امر همچنین تلاش‌های گسترده‌تر ترامپ برای تثبیت خود و ایالات متحده به عنوان یک بازیگر اصلی در حل مناقشات جهانی را تقویت خواهد کرد.

زمان برگزاری این نشست در کاخ سفید قطعاً مسکو را نگران خواهد کرد: در روزی که ترامپ ضرب‌الاجل خود را برای کرملین جهت موافقت با آتش‌بس تعیین کرده است، دو تن از متحدان نزدیک سابق روسیه در واشنگتن خواهند بود و احتمالاً توافق صلح تاریخی خود را امضا خواهند کرد.

شایان ذکر است چند هفته پیش، ایالات متحده پیشنهاد مدیریت کریدور زنگزور را داد که یک مسیر زمینی بدون وقفه ایجاد می‌کند و جریان بار و مسافر را بین آذربایجان، ترکیه و در نهایت اروپا و آسیا تسهیل می‌کند.
آنکارا همچنین این کریدور را به عنوان یک حلقه حیاتی در جاه‌طلبی‌های خود برای تبدیل شدن به یک قطب مهم انرژی و تجارت می‌بیند. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، اوایل ماه ژوئیه در مصاحبه با خبرنگاران در مورد اهمیت این کریدور اظهار نظر کرد. 

اما این ایده باعث خشم و مخالفت شدید در روسیه و ایران شد. برای مسکو و تهران، دخالت ایالات متحده، کنترل آنها بر تجارت شمال-جنوب از طریق قفقاز جنوبی را تهدید می‌کرد. ایران ممکن است با محروم شدن از دسترسی زمینی به قفقاز جنوبی از طریق ارمنستان، اهرم فشار خود بر تجارت به سمت شمال را از دست بدهد.

علاوه بر این، این کریدور می‌تواند نفوذ ترکیه را گسترش دهد و اکنون، حضور مستقیم ایالات متحده را درست در مرزهای ایران به ارمغان بیاورد. برای کرملین، این به معنای از دست دادن آخرین بخش‌های نفوذش در منطقه‌ای است که زمانی پایگاه اصلی‌اش بود.